ಮುಖ ಪುಟ > ಕ್ರಿಕೆಟ್ > ನೋ..ನೋ..ನೋ.. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ

ನೋ..ನೋ..ನೋ.. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ

ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬ್ಯಾಟು ಹಿಡಿದಾಗ ನಾನು ಆ ಬ್ಯಾಟೆಂಬ ಬ್ಯಾಟಿಗಿಂತ ಸಣ್ಣಗಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಊರಿನ ಲಾರ್ಡ್ಸ್’ನಲ್ಲಿ Second Wicket Keeper. ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಬಾಲನ್ನು ಹೆಕ್ಕುವುದಷ್ಟೆ ನನ್ನ-ನನ್ನಂತವರ ಕೆಲಸ. ಅಲ್ಲಿಂದ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೂರು ಗೂಟದ ಮುಂದೆ ಬ್ಯಾಟು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲುವ ಅವಕಾಶವಾಯಿತು. ಬಲಗೈ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಎದುರಿದ್ದವನಿಗೆ ಆರು ಬಾರಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಆಡಿಸುವಂತಾಯಿತು. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದ ಬ್ಯಾಟಿನಿಂದ ಹೊರಟ ’ಒಲಂಪಿಕ್’ ಬಾಲು! (ಬಾಲ್?) ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಮೊದಲು ಕೈಸೇರುವಷ್ಟು ಅಭ್ಯಾಸವಾಯಿತು… ಹಾಗೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬ ಆಟದ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಒಂದನೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಲಾರ್ಡ್ಸ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ಖಾಕಿ ಚಡ್ಡಿಯ ಬಾಗಿಲು ಯಾವತ್ತೂ ತೆರೆದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆಡುವಾಗ ಸಹ!
 
ವಿಷಯ ಅದಲ್ಲ. ನಾನು, ನನ್ನಂತವರು, (ಕೆಲವು ಹುಡುಗಿಯರೂ ಸಹ ಈ ಬ್ಯಾಟು ಹಿಡಿಯುವ, ಗೇರು ಮರಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆಯುವ ಮುಂತಾದ ವಿಫಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲವಾ?) ಮತ್ತು ಆಟದ ಕುರಿತು ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವವರು ದಿನದ ಕೆಲವು ಸಮಯವನ್ನು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಿಡುವುದು ಯಾವ ದೊಡ್ದ ಸುದ್ದಿಯೂ ಅಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚೂ ಕಡಿಮೆ ಆರು-ಏಳನೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಆಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರೆ ಯಾವತ್ತಿಗೆ ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಅವರವರ ಆಸಕ್ತಿ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದ ವಿಷಯ. ನನ್ನ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇವತ್ತಿಗೂ ವಾರಾಂತ್ಯ ಹಾಗೂ ವರ್ಷಕ್ಕೆರಡು, ಮೂರು Tournamentಗಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ನೇರಾನೇರ ಸಂಬಂಧ. ಆದರೆ Highest Level ಆಟದ ಕುರಿತಾದ ಮಾತು, ಚರ್ಚೆ, ಅಂಕಣ, ಓದು, ಅಂಕಿ-ಸಂಖ್ಯೆ.. ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿದೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬ ದೈತ್ಯ! ಆಟ. ಆಟಗಾರರು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುತ್ತಲಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೆಳೆದಿದೆ. ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ಅದು.
 
ಒಬ್ಬ ಸೆಹವಾಗ್, ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್, ದ್ರಾವಿಡ್, ಧೋನಿ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಟೀಮ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವಾಗ ನಮಗೆ ಅವರನ್ನಷ್ಟೇ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಮುಗಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಇಂದಿಗೆ ಅಂಕಿ ಅಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ನಂ ೧ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ನಮಗೆ, ನಾಳೆ ಆಫ್ರಿಕ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೇಗೆ ಗೆದ್ದರೆ, ಅಥವಾ ಸೋತರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ಕುತೂಹಲವಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವೂ ಇದೆ. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರ ’ಇವತ್ತಿಗೆ’ ನಿಲ್ಲದೆ ’ಮುಂದೆ’ ಹರಿಯುತ್ತದೆ! ಆದರೂ ಆಟ ನಡೆಯುವ ಸಮಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅಂದಿನ ವಿಶೇಷತೆ, ಟೀಮು, ಆಟಗಾರರು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ನೊಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನೂ, ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರೆ ಅದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಎಂಬ ಆಟಕ್ಕಿರುವ ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ. ಅದನ್ನು ಟೀವಿ, ಸ್ಟೇಡಿಯಮ್ಮು, ಐಸಿಸಿ, ಬಿಸಿಸಿಐ ಮುಂತಾದವುಗಳೂ, ಮೋದಿ, ಬೋಗ್ಲೆ, ಶಾಸ್ತ್ರಿ… ಮುಂತಾದವರೂ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟೆ.  ಅದರಿಂದಾಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿಗೊಂದು ಹೊಸ ರೂಪ ಬಂದಿದೆ. ರೂಪವತಿಯರು ಸಹ ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಬರಲಿ ಬಿಡಿ. ಅದೂ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇವತ್ತಿನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ.  We need glamour too.
 
ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಷ್ಟು ಸರಕು ಇದೆ. ನಾವು No. 1 test Team.  ನಮಗೊಬ್ಬ ಗಂಭೀರ್ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ದ್ರಾವಿಡ್ ಎಂಬ ಕಲೆ ಮತ್ತೆ ಮೈದಾನಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿದೆ. ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಮುಖದ ಕಳೆ ಮಾತ್ರ ಬೇರಾಗಿದೆ, ಆಟ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿದ್ದಂತೆ. ಲಕ್ಷಣ್ ತನ್ನ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಸೆಹವಾಗ್ ಇವತ್ತಿಡೀ ಆಡಿದರೆ? ಎಂಬ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಆತ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಧೋನಿ ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಸ್ಥ ಕುಂಬ್ಳೆಯನ್ನು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ದಿನದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಆತನಿಗೆ ಆತನದ್ದೇ ಆದ ಬ್ಯಾಟಿಂಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ತೂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ತಲೆಯಿದೆ. ಜಹೀರ್ ವಾಪಾಸು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಹರಭಜನ್ ಭಜನೆಗೆ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ?
 
ಆದರೆ, ಯುವರಾಜ್ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಇಶಾಂತ್ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಆಡಿ ಶ್ರೀಶಾಂತನಿಗೆ ಜಾಗ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಲಯದ ತೊಂದರೆ. ಓಝಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಇನೂ ಹೊಸಬ. ಒಂದುವೇಳೆ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ಐದು ಜನರು ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಆಟ ಬೆಳೆಸುವ ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುವಂತೆ ಆಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಪ್ರತಿಭೆ ಇವರಲ್ಲಿದೆಯಾ? ಉತ್ತರ ಹೌದು ಅಂತಾದರೆ ನಾವು No. 1 Team ಎಂದು ಒಪ್ಪಬಹುದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವೇನೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇವತ್ತಿನ ನಮ್ಮ ಬೌಲಿಂಗ್ ತಾಕತ್ತು ಗಮನಿಸಿದರೆ ನಾವು ಅಂದಿನ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್, ಆ ನಂತರದ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಟೀಮಿನ ಮಟ್ಟ ತಲುಪಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ಕೂಡಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಾರ್ಷಲ್, ರಾಬರ್ಟ್ಸ್, ಆಂಬ್ರೋಸ್, ವಾಲ್ಶ್ ಇನ್ನೂ ಇಲ್ಲ. ಅವರ ನಂತರದ ಮೆಗ್ರಾತ್, ವಾರ್ನೆ ಅಥವಾ ಕೊನೇಪಕ್ಷ ಮೆಕ್’ಡರ್ಮಟ್, ಗಿಲ್ಲೆಸ್ಪಿಯವರಂಥವರೂ ಇಲ್ಲ. ಒಂದಿದ್ದರೆ ಒಂದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿರುವಾಗ ನಾವು ನಂ ೧ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?
 
ಹೀಗಿದ್ದೂ ನಾವು ಆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ ಅನ್ನುವುದಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಾವು ಕಾರಣರಲ್ಲ. ಒಂದು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ಮತ್ತೊಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರಲ್ಲೂ ಸಹ ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವಂತಹುದೇ ತೊಂದರೆಯಿದೆ ಈಗ. ನಿನ್ನೆ ಗೆದ್ದವರು ಇಂದು ಸೋಲುತ್ತಾರೆ. ಇಂದು ಟೀಮಿನಲ್ಲಿದ್ದವನು ನಾಳೆ ಇರಲಾರ. ಅಥವಾ ಆತನಿಗೆ ದೈಹಿಕವಾದ ತೊಂದರೆ ಬರುತ್ತದೆ. (T20, ODI, test ಮತ್ತೊಂದು ಅನ್ನುತ್ತ ಅಷ್ಟು ಆಡಿರುತ್ತಾನೆ ಆತ) ಟೀಮಿನೊಳಗೆ, ಆಟಗಾರೊಳಗೆ ಲಯ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಇವತ್ತಿನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಅಕ್ಷರಶ: ಅದೇ. ಯಾವ ಟೀಮಿಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಗೆಲುವಿನ ಲಯವಿಲ್ಲ.
 
ಅಂದಿಗೂ ಇಂದಿಗೂ ಲಯ ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ಬಹಳಷ್ಟು ಆಟಗಾರರಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಿಂದ ಗೆಲುವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಬಲ್ಲವರು. ಆಟಕ್ಕೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ರೂಪ, ಸೌಂದರ್ಯ, ಸೆಳೆತ ಕೊಡುವವರು. ಮಾನ್ಯತೆ ತಂದುಕೊಡುವವರು. ಆದರೆ ಅಂತವರು ಒಂದೇ ಟೀಮಿನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಭಾಗಳಲ್ಲೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಮೊದಲು ಆಗಿಹೋದ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಟೀಮುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ. ಅದು ಇವತ್ತಿನ ತೊಂದರೆ. ನಮ್ಮ ಮಟ್ಟಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ಸೆಹವಾಗ್ ಮುನ್ನೂರರ ಅಂಕೆ ದಾಟಿದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಗೆಲುವಿನ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಾಣಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಆತ ಮೂವತ್ತೂ ದಾಟದಿದ್ದರೆ? ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಸೆಹವಾಗ್ ಆಟ ಬೇಕು. ಬೌಲರ್ ಒಬ್ಬನ ಐದು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿಕೆಟ್ಟಿನ ಸಾಧನೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ. (ಮುರಳಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ) ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಪೂರೈಸಿ ಇನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತರ ಹುಡುಗನಂತೆ ಆಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೆ. ದ್ರಾವಿಡ್ ಕಲಾತ್ಮಕತೆಯನ್ನು ಬೋಗ್ಲೆ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಬಣ್ಣಿಸಿದರೆ ಆಟ ಇನ್ನೂ ಕಳೆಗಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅದು ನಿಜವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ, ಅದೊಂದೇ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಟೀಮೊಂದರ ಲಕ್ಷಣವಾ? ಶ್ರೇಷ್ಟ ಆಟಗಾರರ ಲಕ್ಷಣವಾಗಬಹುದು ಅಷ್ಟೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್, ದ್ರಾವಿಡ್, ಗಂಭೀರ್ ಹಾಗೂ ಸೆಹವಾಗ್ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್ ನೋಡಿ, ನಾವು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ನಂ. 1 ಆದ ನಂತರ, ಅದೇ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸೆಹವಾಗ್ ಕುರಿತ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಹಾಗೂ ಅಂಕಣಗಳನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟು ಹೇಳದೇ ಇರಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
 

ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕುರಿತಾಗಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಬರಹಗಳು ಓದುವುದಕ್ಕೆ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಬರವಣಿಗೆಯೂ ಸಹ ಲಯಬದ್ಧ ಆಟದಂತೆ. ಆದರೆ, ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಪ್ರತಾಪ್ ಬರೆದ ಸೆಹವಾಗ್ ಕುರಿತ ಅಂಕಣ ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸೆಹವಾಗ್ ತನ್ನ ವಿಕೆಟ್ ದಾನ ಕೊಟ್ಟಂತೆ. ಅವರು ಕ್ರಿಕ್’ಇನ್ಫ಼ೋ ಹೆಸರು ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಬರೆದಿದ್ದಾರಾದರೂ, ’ತಿಕ, ಗೂಸಾ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಶಬ್ಧಗಳನ್ನು ಯತೇಚ್ಚವಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾಕೆ ಹಾಗೋ?  ಅವರು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಕುರಿತಾಗಿ, ಸೆಹವಾಗ್ ಕುರಿತಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಬರೆಯಬಹುದಿತ್ತು.  ಇಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ತುಣುಕಿದೆ ನೋಡಿ:

Tendulkar has been an integral part of your career. What’s you favourite Tendulkar innings?

When he was there in Multan during my first triple-century. Because I batted the full day with him. He always likes to chat and can get serious and caution you not to hit unnecessary shots. During that innings he told me, “If you try to hit a six I will hit you on the bum.” He gave me a simple example – about my Melbourne innings  in 2003, when I tried to hit a six on 195 and got out. Till then India were in a good position, but after that we couldn’t make a big score and we lost the Test. So he made me realise my mistake. That is why I didn’t hit sixes in Multan, but when I was near 300 I told him that I was going to hit Saqlain [Mushtaq] and he could hit me on my bum!

ಇದನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರತಾಪ್ ಬರೆದುದನ್ನೂ ಸಹ ನೋಡಿ. (VK, Sat,5th Dec’2009)  

ಅಂಕಣಕಾರರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಬರಹದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪಾ?

Advertisements
Categories: ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಟ್ಯಾಗ್ ಗಳು:, ,
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: